4دسته انسان... ازدیدگاه دکتر علی شریعتی

دکتر علی شریعتی انسانها را به چهار دسته تقسیم کرده است:

1- آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم نیستند عمده آدمها. حضورشان مبتنی به فیزیک است. تنها با لمس ابعاد جسمانی آنهاست که قابل فهم میشوند. بنابراین اینان تنها هویت جسمی دارند .

2- آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هم نیستند مردگانی متحرک در جهان. خود فروختگانی که هویتشان را به ازای چیزی فانی واگذاشتهاند. بی شخصیتاند و بی اعتبار. هرگز به چشم نمیآیند. مرده و زندهاشان یکی است .

3- آنانی که وقتی هستند هستند وقتی که نیستند هم هستند آدمهای معتبر و با شخصیت. کسانی که در بودنشان سرشار از حضورند و در نبودنشان هم تاثیرشان را می گذارند. کسانی که هماره به خاطر ما میمانند. دوستشان داریم و برایشان ارزش و احترام قائلیم .

4- آنانی که وقتی هستند نیستند وقتی که نیستند هستند شگفت انگیز ترین آدمها. در زمان بودشان چنان قدرتمند و با شکوه اند که ما نمیتوانیم حضورشان را دریابیم. اما وقتی که از پیش ما میروند نرم نرم آهسته آهسته درک میکنیم. باز میشناسیم. می فهمیم که آنان چه بودند. چه می گفتند و چه می خواستند. ما همیشه عاشق این آدمها هستیم . هزار حرف داریم برایشان. اما وقتی در برابرشان قرار میگیریم قفل بر زبانمان میزنند . اختیار از ما سلب میشود. سکوت میکنیم و غرقه در حضور آنان مست میشویم و درست در زمانی که میروند یادمان می آید که چه حرفها داشتیم و نگفتیم. شاید تعداد اینها در زندگی هر کدام از ما به تعداد انگشتان دست هم نرسد .

یک پرسش و یک توصیه از دکترسمیعی

دوستان پرفسور سمیعی را که می شناسید . اگر بخواهم افتخارات ایشان را برایتان بگویم یک عمر طولانی می خواهد اما درباره ایشان فقط این جمله بس که ایشان را " ابوعلی سینا " ی ثانی لقب داده اند .

از پرفسورسمیعی سوال شد که :ایا می توان در حلبی آبادهای حاشیه شهرهای بزرگ و فقیر جهان هم به پیشرفتهای بزرگ علمی نایل شد . که ایشان در جواب گفتند :

صد در صد . من مطمئنم که در هر گوشه ای از دنیا هیچ کس نمی تواند جلوی تفکر انسان را بگیرد . یکی از اسرار بزرگ مغز شما می تواند دنیا را نزد خود بیاورد و در آن تحقیق و تفحص کرده و در مغز خودتان افکاری را بوجود بیاورید که دیگران نداشته اند و بدین ترتیب بتوانید کارهای جدیدی برای دنیا انجام دهید .

و اما توصیه پرفسور سمیعی :

توصیه من این است که جوانان نیروهای بی بدیل شان را روی چند موضوع متمرکز نکنند و تنها به هدفی بپردازند که

برای شان بسیار حیاتی و حائز اهمیت است .

در غیر این صورت پریدن از این شاخه به ان شاخه نمی تواند الگویی برای پیشرفت کردن نیل به اهداف مهم و شاخص شدن در یک حوزه از علم باشد .

خب دوستان مطمئن هستم که منظورم را از آوردن این مطلب متوجه شدین پس یکبار دیگه مطلب را بخوانید و یا علی بگویید و موانع ( که بیشتر بهانه است تا موانع ) را از سر راه بردارید .

                                                               سربلند باشید